बिहिबार, मंसिर १५, २०७९
Thursday, December 1, 2022
spot_img

कविता ‘नारी’

[मन्दाक्रान्ता छन्द ]

नारी आमा मकन ममता प्यार दिन्छिन् अपार
हाँसो भर्छिन् हरपल खुसी दिव्य नारी मुहार ।
छर्छिन् आभा झलमल उनै घामकी हुन् चिनारी
आमा देऊ चरणतलमा झुक्छु तिम्रै पुजारी ।।१।

नारी छोरी मगमग फुली दिव्य छर्छिन् सुवास
सीता गौरी सुमन सरिता नाम प्यारो छ खास ।
हावा पानी कहर नभनी थेग्न सक्ने छहारी
नारी बन्छिन् परघर हुँदा नाम छुट्टै बुहारी ।।२।

लिन्छिन् पीडा अतिशय खपी वाध्यतामा परेर
बाँच्छिन् नारी पलपल मरी लास जस्तो बनेर ।
घुम्छन् व्याधा विहग मनमा त्रास औधी भरेर
मर्छन् नारी विचलित बनी अत्महत्या गरेर ।।३।

नारी आस्था मनमुटु उनै दिव्य लाग्ने भरोसा
नारी संस्था सुगठित बनी बढ्न सक्ने हमेसा ।
पाङ्ग्रो यौटा पुरुष रथको साथ गुड्नेछ गाडी
नारी हाँक्छिन् मुलुक अघि भै हट्ने छैनन् पछाडि ।।४।

चौको छोडी उठ अब तिमी आँट नौलो लिएर
बोक्ने छैनौ कहर मनमा अश्रुधारा पिएर ।
नारी नै हुन् असुरवधनी दिव्य काली समान
नारी श्रष्टा अचल धरणी सृष्टिकी हुन् मुहान ।।५।

सम्वन्धित समाचार

प्रतिकृया थप्नुहोस्

कृपया आफ्नो प्रतिक्रिया प्रविष्ट गर्नुहोस्!
कृपया आफ्नो नाम यहाँ प्रविष्ट गर्नुहोस्

भर्खरै

News Archive